Dit rapport beschrijft een studie naar de historische en toekomstige ontwikkelingen van de chloridebelasting in het traject van Lobith tot Andijk, over Rijn, IJssel en IJsselmeer. Het is een vervolg op een soortgelijke studie naar deze ontwikkelingen in het buitenlandse stroomgebied van de Rijn tot Lobith.
Gaande van Lobith naar Kampen neemt de chlorideconcentratie statistisch significant af. De concentratie van de IJssel bij Kampen was in de periode 1999 t/m 2008 gemiddeld 11 mg/l lager dan die van de Rijn bij Lobith, namelijk 82 mg/l versus 93 mg/l. Dit wordt veroorzaakt door de relatief lage chlorideconcentraties van de waterlopen die uitmonden in de IJssel en de lage chlorideconcentratie van de kwel in het IJsseldal. De rwzi-lozingen op de IJssel met relatief hoge chlorideconcentraties zijn blijkbaar te gering om dat effect teniet te doen. Overigens is bij enkele van de waterlopen die vanuit het oosten uitmonden in de IJssel een statistisch significante daling van de chlorideconcentratie opgetreden. Vermoedelijk hangt dit samen met de sedert 1984 genomen maatregelen tegen vermesting. Mogelijk speelt ook een rol dat wegenzout steeds efficiënter wordt ingezet. Gaande van Kampen naar Andijk (en Vrouwezand) neemt de chlorideconcentratie statistisch significant toe. De concentraties van het IJsselmeer bij Andijk en Vrouwezand waren in de periode 1999 t/m 2008 gemiddeld 23 mg/l hoger dan de IJssel bij Kampen, namelijk beide 105 mg/l, versus 82 mg/l bij Kampen. Dit is veroorzaakt door (in volgorde van relevantie): de uitslag van het gemaal Colijn (Flevoland), de aanvoer van water uit het Markermeer, de zoute kwel onder de Afsluitdijk, de uitslagen van de gemalen Buma en Vissering (Noordoostpolder), de uitslag van het gemaal Hoogland (Friesland) en de uitslagen van de gemalen Vier Noorderkoggen, Grootslag (beide West-Friesland) en Lely (Wieringermeer).